Paradox

zonder zwart geen wit
zonder strijd geen vrede
zonder nederlaag geen triomf
zonder gebondenheid geen vrijheid
zonder dood geen leven
zonder niets geen al

Wit en zwart, ze hebben elkaar nodig. Het ene absorbeert al het licht, dat het andere weerkaatst. Stel je voor dat het zwart het licht ook weerkaatsen zou. Het licht zou zijn weg niet meer vinden. Heen en weer geslingerd worden van weerkaatsing naar weerkaatsing. Het zou aan zichzelf ten onder gaan en geen evenwicht bereiken. Gelukkig voor wit, bestaat er zwart.

Vrede en strijd, ze hebben elkaar nodig. Hoe kun je vrede bereiken zonder strijd te leveren? Je zou de vrede niet eens herkennen voor dat wat het is. Het zou niet gekend worden. Zijn waarde zou gereduceerd worden tot nul. Terwijl (innerlijke) vrede het kostbaarste is dat er is, zou niemand het kunnen ervaren. Om de vrede te kunnen kennen, bestaat er strijd.

Triomf en nederlaag, ze hebben elkaar nodig. De triomf van het bereiken van de top, het genieten van de eindeloze weidsheid die zich voor je uitstrekt, zou je die kunnen ervaren als je ook niet het dal van de nederlaag ervaren hebt?

Vrijheid en gebondenheid. Het een kan niet bestaan zonder het ander. Als je het één ervaren hebt, kun je ook het andere ervaren. Armzalige mens die geen beperkingen heeft gekend. De vrijheid waarin hij verkeert, hij proeft hem niet. Noch weet hij, dat het bewust vrijwillig aangaan van gebondenheid, hem een grote vrijheid zal verschaffen. Eenzaam doolt hij rond. Moge hij ooit gebonden worden, zodat hij ware vrijheid leren kennen kan.

Leven en dood. De ultieme tegenstelling. Geen enkele tegenstelling is zo met elkaar verbonden als de dood met het leven en het leven met de dood. Het een komt voort uit het ander, en is er tegelijkertijd aan tegengesteld. Zonder leven kan er geen dood bestaan. Kan er zonder dood dan ook geen leven bestaan? Iets kan slechts tot wasdom komen, als het er voorheen niet was. Leve de dood!

Zonder niets geen al. Deze tegenstelling gaat ons voorstellingsvermogen te boven. We kennen het licht en de duisternis. We zijn nu eenmaal geboren en zien de voorgaande generaties doodgaan. We kennen de nederlaag en de triomf, de vrede en de strijd. We kunnen gebondenheid en vrijheid ervaren. Maar het niets en het al? Dat tijdens het ondermaanse te willen ervaren leidt slechts tot het tegendeel: niets van dat al!

Zonder tegenpool kan niets bestaan.
De tegenstelling is nodig om zich te kunnen manifesteren.
Je kan pas iets leren (her)kennen door je de tegenstelling te herinneren.

CF april 2006

Ceciel Fruijtier onderneemt sinds 2007 vanuit haar bedrijf Fruijtier tekst&advies. Zij redigeert en herschrijft teksten die in de steigers staan, maar nog niet voor publicatie geschikt zijn. Daarnaast geeft zij tekstadvies en individuele schrijftrainingen. Als tekstredacteur stelt zij zich ten doel zinvolle informatie toegankelijk te maken, zodat die zijn weg in de wereld vindt.

Leave a Comment